Welkom in mijn wereld Wie ben ik.. Mijn advies aan jou Thema gedichten
Een arm om je schouder   Dorreke,s humor Onze Marit   Onze Lotte
Onze vakanties Onze tuin  WC gedichtjes Vroeger  
Dierbare herinneringen   Fotogedichten Mijn vogels Mijn Blunders
Mijn frutsels Mijn animatie frutsels Bundels  en interview Gastenboek
Links      

 

 

                                                         VROEGER

Vroeger en Nu…

 
Vroeger, de tijd van spek en eieren
van hard werken op het land
de tijd toen stress nog niet bestond
veel deed men nog met de hand.
Nu, krijg je van eieren salmonella
en vet is slecht voor je cholesterol
de arbo stelt hoge eisen
maar je hoofd slaat vaak op hol.
Maar we moeten er mee leven
dat geldt voor ieder van u
want wij hebben allemaal
een Vroeger en een Nu.

 

De dokter en de pastoor.

 
De dokter en de dorpspastoor
die waren vroeger heilig
ook de meester en oom agent
daarbij voelde men zich veilig.
Wat deze mensen zeiden
werd voor waarheid aangenomen
nooit werd er tegen hen
eens actie ondernomen.
Ze stonden op een voetstuk
en hadden heel veel macht
en het lekkerste stukje vlees
werd eerst naar hen gebracht.
Nu vind ik dat ook niet nodig
dat was wel erg extreem
maar met de normen en waarden van vandaag
heb ik toch vaak ook een probleem.
Een klein beetje respect voor ouderen
opstaan voor een zwangere vrouw
geen dingen slopen van anderen
dat is wat ik nog graag wou.
Men hoeft niet voor elkaar te buigen
maar laat mensen in hun waarde
dan werd het een stuk prettiger
voor ons allen op deze aarde.
 

Maandag was wasdag.

userimage
 
Wat zijn wij tegenwoordig toch verwend  
dat hebben ze vroeger nooit gekend.  
De hele maandag was men, met de was in de weer  
ze sjouwden met teilen, keer op keer.  
Met groene zeep en borstel werd geboend  
daar was men wel een poos mee doend.  
Teilen werden met water gevuld, om te spoelen  
zodat je geen zeepresten meer kon voelen.  
En dan maar hopen dat de Lieve Heer  
zorgde voor het mooie weer.  
Want de was moest nog aan de lijn  
dan kon het s,avonds al droog weer zijn.  
Ook lag sommige was op de bleek  
voordat men het vouwde en men het streek.  
Nu hoeft men het alleen in een machine te stoppen  
niks geen boenen en gehannes met soppen.  
En toch kan men tegenwoordig al balen  
als men de was uit de droger moet halen.

 

 

De eerste tv

 
Heel af en toe, denk ik aan vroeger thuis
we zaten s,avonds bij de radio, niet bij de buis.
We hadden dan ook nog niet zo,n apparaat
die tegenwoordig in alle huiskamers staat.
Een paar huizen verder bij ons vandaan
daar woonden mensen die er een hadden staan.
En alle kinderen uit de buurt
werden daar zaterdags heen gestuurd.
Op de tv hadden ze een spaarpot staan
daar werd dan door ons een stuiver ingedaan.
Pas gewassen en gestreken
werd er dan tv gekeken.
Pipo de clown en Okkie Trooy,
in zwart-wit, maar o zo mooi.
Zo kwam het dat ik heel de week
verlangend naar de zaterdag keek.

 

Grote beurt op zaterdag.

 
Met je blote voeten op het koude zeil,  
daar stond je dan, bij een gevulde teil.  
Een stukje zeep, hemd en schone broek,  
lagen klaar op een stoel, die stond in de hoek.  
En als je dan weer schoongeboend was,  
dan begon je weekend pas.  
Geen douches of een bubbelbad,  
omdat men toen nog geen waterleiding had.  
Uit de pomp hield men het water,  
dat dan gekookt werd even later.  
Het was een tafereeltje dat je zag,  
bij veel mensen vroeger, op zaterdag.

 

Ons eerste autootje.

 

 
Altijd hadden wij wel pech
met ons autootje op de weg.
Van verzopen bougie
tot lekke band
steeds weer stonden we aan de kant.
Een stuurstang die was afgebroken
of een motor die begon te koken
een benzineleiding losgeschoten
of problemen met de sloten.
Een peilstok die we thuis lieten hangen
moesten we door een tampon vervangen.
En ook panty’s gingen er aan
als de V-snaar was vergaan.
We leken wel volleerde monteurs
maar dat kwam enkel door een lege beurs.
Het was in onze vroegere jaren,
we hadden geen geld, moesten nog sparen.
En toch hebben we er veel van geleerd,
achteraf was het geheel niet verkeerd.
We waarderen nu des te meer
wat we bezitten, keer op keer.

 

November was de slachtmaand

 
 
Vroeger werd in deze maand
een varken thuis geslacht
die hing dan aan een ladder
2 dagen en 1 nacht.
Van het bloed maakte men worst
en balkenbrij van het vet
karbonades, speklappen en poot
werden in de pekel gezet.
Het lekkerste stukje vlees
de beroemde varkenshaas
bracht men naar meneer de pastoor
en wij kregen de blaas.
Daarvan maakten we een foekepot
en gingen langs de deuren
om centen op te halen
en snoepjes in vele kleuren.
Ja, zo ging dat op een dorp
vroeger heel lang gelee
en al die mooie herinneringen
draag ik nog met me mee.
 

 

Bijna niemand is nog thuis.
 
 
 
 
De melkboer kwam met de kar
vroeger langs de deuren
en ook de kolenboer
zag je met de kolen leuren.
De bakker bracht het brood
gewoon bij de mensen thuis
en ook de schillenboer
haalde zijn schillen huis aan huis.
De groenteboer kwam eens per week
zijn appels en peren verkopen
je hoefde dan alleen nog maar
naar de straat te lopen.
Vandaag de dag moet je zelf
al die dingen halen gaan
en dat is ook maar goed
anders zouden ze voor gesloten deuren staan.
De een die werkt binnen-
de ander buitenshuis
maar bijna nergens is er
overdag nog iemand thuis.
 
 
Filmpje pakken.
 
 
 
Lachen, zwijmelen, huiveren
kijken naar het witte doek
waar zijn de films gebleven
de romantiek is helemaal zoek.
Hoe meer geweld hoe beter
hoe meer seks, hoe heter.
Waar zijn die tijden van “Gone with the wind”
die ik nog steeds een bestseller vindt.
En wanneer kun je nog
je tranen volop laten rollen
door een film vol grappen en grollen.
De wereld om ons heen
is al vol met geweld
dus ik heb graag wat romantiek
voor mijn zuurverdiende geld.
En voor seks, hoef ik niet naar het witte doek
dat is iets wat ik zelf thuis wel zoek.
Dus een bezoekje aan de bioscoop
is voor mij verleden tijd
wat ik best wel jammer vind
en wat mij best wel spijt.
 

 

Vergeten op zolder.
 
 
 
Een platenspeler, wat waren we blij
dat die was uitgevonden
zodat we toen allemaal
onze eigen muziek draaien konden.
Singeltjes, maar ook elpees,
al ons geld dat ging eraan
en nu zie ik ze af en toe
vergeten op zolder staan.
Wat toen voor ons een wonder was
behoort allang tot het verleden
omdat de cd, s en dvd, s
het veel beter deden.
Het zal mij eens benieuwen
wat het volgende zal zijn
wanneer zullen ook zij verdwijnen
achter een stoffig zoldergordijn.
 
 
 
Mijn tante An.
 
 
 
Heel vroeger ging ik wel eens
logeren bij mijn tante An.
Die had zelf geen kinderen
alleen een paar koeien en een man.
Ik werd door haar, op haar manier
dan best wel verwend
maar ik heb daar ook vaak gehuild
en een nare tijd gekend.
Ze maakte voor mij een rok en bloes
maar daar kon ik niet blij mee zijn
want de stof die ze gebruikte
was eerst haar keukengordijn.
En ,s avonds voor het slapen gaan
kreeg ik een bord pap voorgezet
met de melk van hun eigen koe
met dikke klodders geel vet.
Ze heeft het vast wel goed bedoeld
mijn oude tante An
maar als ik nu een bord pap zie staan
dan griezel ik er nog van.
 
 
 
Vastentrommeltje.
 
 
Vastentijd, zegt U dat wat?
Ik weet het nog heel goed
dat zijn de weken voor Pasen
waarin je vasten moet.
Als kind hadden wij een trommeltje
daar gingen alle snoepjes in
want die mocht je doordeweeks niet eten
al had je nog zo, n zin.
Maar zaterdags dan ging
die vastentrommel open
wij mochten dan zelfs nog
wat extra snoep gaan kopen.
Vastentijd dat was een feest
in ieder geval voor mij,
zaterdags een trommeltje snoep
en met Pasen een chocolade ei.
 
 
 
Biechten bij meneer pastoor...
 
Suus en Wendy hebben heel wat op te biechten
 
Als katholiek moest ik vroeger
biechten bij meneer pastoor
al je zonden van die maand
vertelde je dan door.
Maar wat wist ik als kind
van al die zonden af
ik werd door dat biechten
al genoeg gestraft.
Ik vond het al een kunst
om steeds iets nieuws te verzinnen
want je kon toch niet
elke maand met hetzelfde beginnen.
Mijn broertje had ik vaak geplaagd
en uit de suikerpot had ik gegeten
dat ik helemaal geen broertje had
dat kon de pastoor vast niet weten.
Als laatste zonde
biechtte ik telkens weer
ik heb ook gelogen,
net als de vorige keer.
 
 
Nostalgie..
 
 
Mist U dat ook
dat typische geluidje
dat door het hele huis heen klonk
dat oude ketelfluitje.
Die waterkokers van vandaag
zullen best sneller het kookpunt bereiken
maar zijn in de verste verte niet
met die oude fluitketel te vergelijken.
Want als dan het water kookte
dan moest je er wel heen
en zo bracht dat ene fluitje
heel veel mensen op de been
 
 
 
De vlieger.
 
 
 
Gekleurd papier, 2 dunne stokjes
en een eindje touw
dat waren genoeg ingrediënten
voor een middag plezier met jou.
Een stoppelveld en een beetje wind
en een vader geniet
samen met zijn kind.
De vlieger stond fier in de lucht
met strikken aan zijn staart
die momenten van intens geluk
heb ik in mijn hart bewaard.
Later zag ik op vakanties
mijn dochter met haar Pa
en ook zij keken met een lach
dan vaak een vlieger na.
 
 
 
Kleinere mensen?
 
 
 
 
Ik vraag mij wel eens af
zou het echt zo zijn
waren alle mensen vroeger,
werkelijk zo klein?
Heeft U wel eens gezien
waar ze toen in lagen
die bedstee, was zooo klein
daarom stel ik U deze vragen.
Lagen ze toen in bed
met hun benen opgetrokken
of zaten ze in bed
met hun benen onder hun rokken?
Ook was het pikkedonker
de vensters of gordijntjes gingen dicht
en ze hadden in die tijd
nog geen elektrisch licht.
Zouden die mensen daarom misschien
toen niet groter zijn
ze hadden gebrek aan ruimte en licht
 
 
 
 

      Wie ben ik?     Mijn advies aan jou Thema gedichten    Een arm om je schouder   

   Dorreke,s humor    Onze Marit      Onze Lotte     Onze vakanties      Onze tuin 

      WC gedichtjes    Vroeger   Dierbare herinneringen     Fotogedichten 

     Mijn vogels     Mijn blunders    Mijn frutsels    Mijn animatie frutsels

    Bundels   Gastenboek