mijn vogels

*Welkom in mijn wereld*	*Wie ben ik..*	Mijn *advies aan jou*	*Thema gedichten*
*Een arm om je schouder*	Dorreke,s humor	Onze Marit	*Onze lotte*
*Onze vakanties*	Onze tuin	WC gedichtjes	Vroeger
Dierbare herinneringen	Fotogedichten	Mijn vogels	Mijn *Blunders*
Mijn frutsels	Mijn animatie frutsels	Bundels en interview	Links
Gastenboek

Mijn vogels


Een doodgewoon vogeltje. Ik keek om me heen, op een mooie dag het was in de tuin, waar ik dit zag. Een vogeltje, een doodgewone mus was bezig met een megaklus. Hij sjouwde takken, deed flink z,n best bouwde heel alleen een nest. Met wat mos, pluisjes en veren, daar kon de mensheid nog van leren. Moederziel alleen speelde hij het klaar en in een week was het voor elkaar. Vol bewondering, heb ik dit gadegeslagen, wat een prestatie in slechts enkele dagen. Als wij iets gaan bouwen, dan duurt dat jaren, we moeten er zelfs nog tijden voor sparen. Vergunningen, tekeningen en bouwmaatschappij, we halen alles en iedereen erbij. En dat kleine wonder der natuur bouwt zomaar een huisje hoog in de schuur. Zonder hulp van mama of papa mus, klaarde hij heel alleen die klus. In stilte heb ik hem gefeliciteerd maar ik vraag me af, wie heeft het hem geleerd? De natuur met z’n praal en pracht is toch slimmer dan ik dacht!!!!!
De ekster… Een ekster, statig zat hij in de boom hij poetste zijn verentooi wel absoluut overbodig want hij was al zo mooi. Zij staart stond fier omhoog en af en toe boog hij voor haar dit alles werd ik vanmorgen vroeg al in mijn tuin gewaar. Het vrouwtje zat in de andere boom ja, hij ging het wagen en zou waarschijnlijk nog vandaag om haar pootje vragen. Dit is natuurlijk mijn verhaal want dit is wat ik zag misschien was hij wel het vrouwtje en maakte zij zich op voor de dag.
Als vogels konden praten. Als vogels konden praten en denken zoals jij dan zouden zij vast zeggen laat ons maar lekker vrij. Wij hebben alles wat wij wensen hier in de natuur ons natje en ons droogje en helemaal niet duur. Maar vogels kunnen niet praten niet denken zoals wij maar zij zijn vast gelukkig misschien wel gelukkiger dan wij.

Merelbad… Elke morgen komt hij weer gaat uitgebreid in bad spettert en slaat zijn vleugels uit want die zij nog wat nat. Hij strijkt met zijn gele snavel over zijn zwarte veren en vliegt zijn vrijheid tegemoet om s avonds weer terug te keren.
Kleine moeite…. Wel 20 mussen zitten op een rij in de tuin op mijn prieeltje ze tsjilpen en ze ogen blij het is een leuk tafereeltje. Ze waren op zoek naar verkoeling in deze droge dagen en kwamen nu even bij mij om wat water vragen. De vogelbakjes zitten vol ze kunnen nu gaan baden en hun dorstige keeltjes weer vol water laden. Het was een kleine moeite en zij zijn weer gered en ik stap met een goed gevoel , s avonds in mijn bed
Zondagmorgen…. Zondagmorgen het is nog vroeg iedereen ligt nog te pitten terwijl het toch zo heerlijk is om even buiten te zitten. De vogels zijn al op zij weten ervan te genieten en bij mijn vijver zie ik verschrikt een zwart-witte kat wegschieten. De blaadjes hebben alweer wat van hun groen verloren en zullen over enkele dagen ons met hun herfstkleuren gaan bekoren. Een Vlaamse gaai pikt wat pinda’s en gaat er dan weer snel vandoor en ik geniet van dit alles zonder dat ik hen stoor.

Verwende vriendjes.. Ze zitten al te wachten netjes op een rij mijn elk jaar terugkerende musjes er zijn zelfs weer nieuwe bij. Maar helaas mijn kleine vriendjes hoe zeer het mij ook spijt het is pas eind september dus nog lang geen voedertijd. Jullie moeten nog even wachten het is nog veel te vroeg anders worden jullie teveel verwend en in de natuur is nog eten genoeg.
Hé kleine mus… Hé kleine mus met je rode borst kom je weer schuilen voor regen en vorst. Er is plaats genoeg dus ga gerust je gang ik hou van vogels dus wees maar niet bang. En als het straks nog kouder wordt en jij kunt weinig voedsel vinden dan strooi ik weer wat zaadjes voor jou en voor al je vrinden.

Mijn vriendjes zijn er weer. Ze zijn er weer mijn vriendjes het roodborstje en de Vlaamse gaai Gelukkig maar, want zonder hen was mijn tuin maar saai. Door dit te zeggen doe ik de mussen wel tekort maar ik hou van alle vogels vooral nu het kouder wordt. De pinda, s zijn voor de Vlaamse gaai de koolmees krijgt zijn mezenbol en voor de duiven en de rest strooi in een voederbakje vol. Water is er in overvloed ze komen niks tekort ze vliegen en ze eten hier nu het kouder wordt. Het is een magnifiek gezicht die vogels groot en klein en ik ben ieder jaar weer blij dat ze bij mij willen zijn.
Hongersnood Ze vliegen af en aan koolmezen en wat mussen en af en toe zit er zelfs een merel of roodborstje tussen. Ze vechten om een zaadje of om een kruimel brood ze zullen best wel moeten want anders gaan ze dood. Ik strooi dus maar wat extra maar bedenk me dan dat ik in mijn eentje niet alle vogels redden kan. Want net zoals bij ons mensen vallen er velen naast de boot die krijgen nooit eens kruimels en gaan van honger dood.
Bedankt!! De vogels in mijn tuin maken een hels kabaal, Ik zou wel eens willen weten wat ze zeggen in hun taal. Zouden ze mij bedanken voor al die korstjes brood of hebben ze de spot met mij en lachen ze zich half dood. Ik hou het maar bij dat eerste dan zal ik me prettiger voelen dus ik hoop maar, dat ze dat met dat kwetteren bedoelen.
Ook de korstjes. Toen ik vanmorgen naar buiten keek, zag ik ze al weer zitten, wachtend op hun stukje brood en de zonnepitten. Ik heb ze dat zelf aangeleerd mijn vogels zijn verwend maar nu is de maat toch vol nu komt hieraan een end. De korstjes laten ze liggen maar korstjes zijn ook brood dus mijn kleine vogeltjes gaan nog lang niet van honger dood. Ook ik moest vroeger korstjes eten anders mocht ik niet naar buiten want van die korstjes kon ik volgens ma toch goed leren fluiten. Mijn moeder was een wijze vrouw die heeft het vast geweten vandaar dat nu mijn vogeltjes ook korstjes moeten eten. Want wat heb je nu aan vogeltjes die niet kunnen fluiten dan wordt het akelig stil in mijn tuin en ook nog ver daarbuiten.